215.215.1650 - 210.38.26.600
dioikisi@cancerhellas.org

Ειδήσεις

Ευχάριστα νέα για τις γυναίκες: Το 2030 η δεκαετής επιβίωση στον καρκίνο του μαστού θα φτάσει το 100%

Για τις νέες θεραπείες που παρατείνουν την επιβίωση, και σε ορισμένες περιπτώσεις τη διπλασιάζουν, ακόμα και σε δύσκολες μορφές του καρκίνου, μίλησε στο Πρακτορείο FΜ στην εκπομπή 104,9 ΜΥΣΤΙΚΑ ΥΓΕΙΑΣ της Τάνιας Μαντουβάλου, ο πρόεδρος της Ελληνικής Αντικαρκινικής Εταιρείας Ευάγγελος Φιλόπουλος.

Αναφέρθηκε εκτενώς στη ραγδαία εξάπλωση της υγρής βιοψίας, η οποία γίνεται με λήψη αίματος και προβλέπει την υποτροπή της νόσου, ενώ χαρακτήρισε την παχυσαρκία ως επόμενη πανδημία, μετά το κάπνισμα, η οποία αποτελεί σημαντικό επιβαρυντικό παράγοντα για τον καρκίνο.

Σε σχέση με το τσιγάρο και τον καρκίνο του πνεύμονα δήλωσε: « Είναι σημαντικό να αναφέρουμε ότι θεωρήθηκε ως κατάλληλη, κι εγκρίθηκε από τις αρμόδιες επιτροπές της Αμερικής και άλλων χωρών, η χρήση της αξονικής τομογραφίας χαμηλής δόσης, για τον προληπτικό έλεγχο, για την έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου του πνεύμονα, σε βαρείς καπνιστές, άνω των 50. Αυτό ήταν μία σημαντική πρόοδος, λόγω της σχέσης του τσιγάρου με τον καρκίνο του πνεύμονα, καθότι ο καπνιστής έχει 20% περισσότερες πιθανότητες να πάθει καρκίνο».

Ο πρόεδρος της Ελληνικής Αντικαρκινικής Εταιρείας εξέφρασε την αισιοδοξία, ότι ο καρκίνος θα μετατραπεί σιγά-σιγά σε χρόνια νόσο, που δεν θα απειλεί άμεσα τη ζωή των ανθρώπων. «Η πρόοδος που σημειώνεται στον καρκίνο είναι πρόοδος αργή μεν, αλλά σταθερή. Κάθε χρόνο γίνονται σταθερά βήματα που βελτιώνουν την επιβίωση, βελτιώνεται η μοίρα των ανθρώπων που είχαν προχωρημένο στάδιο καρκίνου. Όσον αφορά δε την πρόοδο στον καρκίνο του μαστού, τα τελευταία 50 χρόνια έχει μία γραμμική αυξητική πορεία. Αν συνεχίσει αυτή την τάση, που δεν υπάρχει κανένας λόγος, να μην την συνεχίσει, το 2030 η δεκαετής επιβίωση θα φτάσει το 100%»

 

Ας διαβάσουμε ολόκληρη τη συνέντευξη

Ερ: Αναρωτιέμαι αν υπάρχουν ευχάριστες ειδήσεις σχετικά με τον καρκίνο. Την περσινή χρονιά συχνά είδαμε και ακούσαμε πολλές ειδήσεις που δίνουν ελπίδες ότι βρισκόμαστε σ’ έναν καλό δρόμο Υπάρχει πρόοδος και πού έχει σημειωθεί;

Απ: Η πρόοδος που έχει σημειωθεί είναι πολύ εντυπωσιακή και αφορά πρώτα από όλα την κατανόηση, αυτής της δύσκολης πραγματικά ασθένειας. Υπάρχει τέτοια συσσώρευση γνώσεων σε ό,τι αφορά τα γονίδια, που παίζουν ρόλο στη γένεση και την πρόοδο του καρκίνου, αλλά και στα μοριακά μονοπάτια, που μέσα στο κύτταρο ρυθμίζουν τις αλληλεπιδράσεις των πρωτεϊνών, αλλά και στην εξωτερική εμφάνιση των κυττάρων, που τα καθιστούν ευένδωτα σε διάφορες φαρμακευτικές αγωγές. Αλλά υπάρχει και πρόοδος, που μεταφράζεται στη δημιουργία καινούργιων φαρμάκων με βάση τα αποτελέσματα αυτής της πρωτογενούς έρευνας. Πέρα όμως από αυτό, υπάρχει και μεγάλη πρόοδος σε ότι αφορά τις διαγνωστικές δυνατότητες που έχουμε στον καρκίνο και θα σας φέρω ένα παράδειγμα. Παλαιότερα για να κάνουμε μία βιοψία προκειμένου να δούμε τι χαρακτηριστικά έχει ένας όγκος, το κάναμε με χειρουργική παρέμβαση, με αφαίρεση του όγκου ή αφαίρεση κομματιού από τον όγκο. Σήμερα βρισκόμαστε σε μία φάση αλλαγής αυτής της τακτικής, είναι ακόμα στην αρχή, αλλά εξαπλώνεται ραγδαίως, η λεγόμενη υγρή βιοψία. Δηλαδή λήψη αίματος, κάποιων σταγόνων αίματος, ή από το αίμα λίγη ποσότητα, κι από κει μπορεί κανείς να εντοπίσει, να ανακαλύψει, να μελετήσει κυκλοφορούντα καρκινικά κύτταρα, ή ακόμα και θραύσματα, κομματάκια από αποσυντιθεμένα κύτταρα, κομματάκια του DNA και του RNA των καρκινικών κυττάρων, κι έτσι να χαρακτηρίσει την ύπαρξη και το είδος του καρκίνου. Αυτή η υγρή βιοψία έχει πολύ μέλλον και είναι πολύ ευχάριστη εξέλιξη.

 

Ερ: Ενδέχεται να αντικαταστήσει την κλασσική βιοψία;

Απ: Σε πολλές περιπτώσεις ναι. Ιδίως αν πρόκειται να παρακολουθήσουμε πώς συμπεριφέρεται ένας ασθενής. Το κάνουμε και σήμερα σε μεγάλο βαθμό, ασχολούμενοι π.χ με μυελό οστών που βλέπουμε εγκατεστημένα καρκινικά κύτταρα και καταλαβαίνουμε ότι αυτός ο άνθρωπος θα υποτροπιάσει, άρα μπορεί να παρέμβει κανένας νωρίτερα θεραπευτικά. Και θα σας φέρω ένα παράδειγμα χρησιμότητας. Υπάρχουν κάποιες γυναίκες που έχουν κάνει θεραπεία του μαστού. Θεραπεία που αφού περάσει και ξέρουμε ότι πάει καλά, θέλουν να μείνουν έγκυες. Και υποβάλλονται πολλές φορές σε εξωσωματική γονιμοποίηση. Είναι καλό πριν γίνει η εξωσωματική, να μπορεί κανείς να διαπιστώσει αν στο αίμα της γυναίκας κυκλοφορούν καρκινικά κύτταρα ή τμήματα αυτών των κυττάρων, για να δει αν θα εμφανίσει γρήγορα ή αργότερα, καρκίνο, αν θα υποτροπιάσει. Πράγμα που αν το ξέρεις, μπορείς να εξοικονομήσεις στη γυναίκα ταλαιπωρία, ή ακόμα-ακόμα να μπορεί να πάρει συνειδητές αποφάσεις.

 

Ερ: Αυτή η εξέταση εφαρμόζεται κανονικά ή είναι σε πειραματικό στάδιο;

Απ: Όλες αυτές οι εξετάσεις έχουν περάσει τα αρχικά στάδια των μελετών, ταυτοποιούνται τώρα, δηλαδή γίνεται προσπάθεια να υπάρξει μία αρχή, πώς αξιολογούνται τα ευρήματα από τις εξετάσεις , γιατί διάφορες μέθοδοι που έχουν αναπτυχθεί, διαφέρει η μία από την άλλη, αλλά αυτά πρέπει να ομογενοποιηθούν. Οι εξελίξεις του τελευταίου έτους και γενικότερα των τελευταίων ετών, θα οδηγήσουν γρήγορα στην πλήρη εφαρμογή της εξέτασης αυτής. Δηλαδή αν τώρα γίνεται σε ορισμένα εξειδικευμένα κέντρα, θα γίνει εφικτό να αναπτυχθεί σε όλα τα νοσοκομεία σαν εφαρμογή.

 

Ερ: Σε δημόσια νοσοκομεία εφαρμόζεται τώρα;

Απ: Αυτή τη στιγμή όχι. Ορισμένες εξετάσεις τέτοιας μορφής γίνονται σε εργαστήρια πειραματικά, όπως π.χ το Αντικαρκινικό έχει το πειραματικό του που κάνουν τέτοιες προσπάθειες και συμμετέχουν σε διεθνείς μελέτες.

 

Ερ: Μας είπατε πριν πως έχουν σημειωθεί μεγάλες πρόοδοι σε πολλά επίπεδα. Πώς μεταφράζονται σε πρακτικά αποτέλεσμα; Αυξήθηκε το προσδόκιμο; Βρέθηκαν θεραπείες για κάποια μορφή καρκίνου που θεωρείται μη ιάσιμη; Στο πάγκρεας ας πούμε, που θεωρείται δύσκολος καρκίνος, έχουμε κάποια εξέλιξη;

Απ: Είναι ένας από τους δυσκολότερους καρκίνους, όπως είναι και το στομάχι, όπως και ο πνεύμονας. Εμφανιστήκαν την περσινή περίοδο, αν θέλετε, καινούργια φάρμακα, που βελτιώνουν και την αντίδραση του ανοσοποιητικού, αλλά έχουν και στοχευμένη δράση, δηλαδή πάνε επιλεκτικά σε ορισμένες κατηγορίες όγκων, αυτών των οργάνων κι έχουν παράταση της επιβίωσης. Η πρόοδος που σημειώνεται στον καρκίνο, είναι πρόοδος αργή μεν, αλλά σταθερή. Κάθε χρόνο γίνονται σταθερά βήματα, που βελτιώνουν την επιβίωση, βελτιώνεται η μοίρα των ανθρώπων που είχαν προχωρημένο στάδιο καρκίνου, κι έτσι ελπίζουμε σιγά-σιγά να μετατραπεί ο καρκίνος σε χρόνια νόσο, η οποία δεν θα απειλεί άμεσα τη ζωή των ανθρώπων. Όσον αφορά δε την πρόοδο στον καρκίνο του μαστού, τα τελευταία 50 χρόνια, έχει μία γραμμική αυξητική πορεία. Αν συνεχίσει αυτή την τάση, που δεν υπάρχει κανένας λόγος, να μην την συνεχίσει, το 2030 η δεκαετής επιβίωση θα φτάσει το 100% . Είναι μία σημαντική πρόοδος, μιλάμε πλέον όχι απλώς για θεραπεία, αλλά και για όρια ίασης.

 

Ερ: Στη θεραπεία τι άλλες εξελίξεις υπάρχουν;

Απ: Είχαμε καινούργια φάρμακα στις περιπτώσεις των λευχαιμιών, καινούργια φάρμακα με στοχευμένες δράσεις και στον θυρεοειδή, που κάποτε ήταν δύσκολος, αλλά και στο μελάνωμα, είχαμε μία σημαντική χημειοθεραπευτική παρέμβαση, που βελτίωσε την επιβίωση με το να μειώσει τον κίνδυνο υποτροπής. Στα γλοιώματα είχαμε μία πολύ καλύτερη αποτελεσματικότητα για τα χαμηλού βαθμού κακοήθειας, για αυτή την κατηγορία, πραγματικά βελτιώθηκε πάρα πολύ η επιβίωση.

 

Ερ: Υπάρχουν μετρημένα ποσοστά επιβίωσης;

Απ : Μιλάμε για παρατάσεις, διπλασιασμό χρόνου επιβίωσης, ο οποίος μπορεί να μην φαντάζει μεγάλος, γιατί αν κάποιος έχει έναν καρκίνο ο οποίος με τα φάρμακα έχει 11,12, 13 μήνες κατά μέσον όρο ζωής και πάει στους 26 είναι ένας διπλασιασμός του χρόνου επιβίωσης κι αυτό είναι ένα πολύ σημαντικό βήμα.

 

Ερ: Στον πνεύμονα, που είναι ένας πολύ διαδεδομένος και όπως αναφέρατε πριν δύσκολος καρκίνος, υπάρχει κάποια εξέλιξη;

Απ: Έχει γενικευθεί η ιδιαίτερη ταυτοποίηση των όγκων σε διάφορους υποτύπους, ανάλογα με τα χαρακτηριστικά που έχουν. Κι έτσι ο γιατρός μπορεί να δώσει συνδυασμό φαρμάκων, που δίνουν καλύτερη πρόγνωση, βελτίωση του χρόνου που είναι ελεύθερος υποτροπής. Στον πνεύμονα είναι μικρά τα βήματα, αλλά είναι συνεχόμενα. Είναι βεβαίως σημαντικό να αναφέρουμε το ότι θεωρήθηκε ως κατάλληλη, κι εγκρίθηκε από τις αρμόδιες επιτροπές της Αμερικής και άλλων χωρών, η χρήση της αξονικής τομογραφίας χαμηλής δόσης για τον προληπτικό έλεγχο, για την έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου του πνεύμονα σε βαρείς καπνιστές άνω των 50, καθότι φάνηκε ότι κάθε χρόνο γλυτώνει κάποιους ανθρώπους από την κακή εξέλιξη της νόσου. Αυτό ήταν μία σημαντική πρόοδος, λόγω της σχέσης του τσιγάρου με τον καρκίνο του πνεύμονα. Ο καπνιστής έχει 20% περισσότερες πιθανότητες να πάθει καρκίνο.

 

Ερ: Ως προς το ψυχολογικό κομμάτι τώρα. Διαβάζουμε συχνά-πυκνά ότι τα αρνητικά συναισθήματα μεταφράζονται σε διάφορα είδη καρκίνου ή άλλων σοβαρών ασθενειών. Κατά πόσον ισχύει αυτό;

Απ: Είχαν γίνει παλιά μελέτες που δεν έδειξαν κάτι τέτοιο. Πέρσι εμφανίστηκε μία καλή μελέτη, και σε αριθμό και σε χρόνο εξέλιξης και παρακολούθησης των ασθενών, και έδειξε ότι όντως υπάρχει μία αρνητική συσχέτιση, αλλά αφορούσε γυναίκες με καρκίνο του μαστού.

 

Ερ: Ποιες είναι οι προκλήσεις των επόμενων ετών; Θα βρεθεί ποτέ το πολυπόθητο φάρμακο για τον καρκίνο;

Απ: Θα σας έλεγα τα εξής. Πρώτον: Μην περιμένετε ένα φάρμακο, δεν θα υπάρξει, γιατί δεν είναι μία η ασθένεια. Δεύτερον θα έλεγα κάτι που δεν είναι ούτε μονότονο, ούτε κουραστικό, ούτε παλιό. Πρόληψη! Το πρόβλημα που έρχεται μετά το κάπνισμα, είναι η παχυσαρκία. Η παχυσαρκία θα είναι η επόμενη επιδημία, η οποία προκαλεί πολύ μεγάλη επιβάρυνση για να δημιουργηθεί ο καρκίνος. Αν θέλετε, αυτές είναι οι προκλήσεις σε κοινωνικό επίπεδο. Οι προκλήσεις στην επιστήμη, είναι να μετατρέψει όλη αυτή τη γνώση που έχει, για τις λεπτομέρειες πως δουλεύει το κύτταρο, σε επίπεδο μοριακής βιολογίας, να τις μετατρέψει σε αποτελεσματικές θεραπείες, που να μην είναι όμως επικίνδυνες για τον άνθρωπο. Γιατί πολλά φάρμακα ξεκινάνε καλά, αλλά κόβονται γιατί έχουν σημαντικές παρενέργειες. Επίσης ανάμεσα στις προκλήσεις των επόμενων ετών είναι να φροντίσουμε για την παρηγορική φροντίδα, την υποβαθμισμένη ποιότητα ζωής, με την έννοια ότι δεν της δίνουμε μεγάλη σημασία. Εμείς οι γιατροί θέλουμε θεραπείες, θέλουμε επεμβάσεις, θέλουμε να κάνουμε κάτι, αλλά ξεχνάμε ότι ο άλλος πονάει, είναι ασθενής και θα έχει και πόνο. Είναι ασθενής, είναι μόνος και δεν έχει κάποιον να τον φροντίσει. Περνάει στεναχώρια. Βλέπει τη σωματική του εικόνα να διαταράσσεται για λίγο. Η κοινωνικότητα του. Η επαγγελματική του αποκατάσταση. Αυτά θα πρέπει να τα προσέξουμε, και έπρεπε να τα έχουμε εδώ στη χώρα μας ήδη προσέξει πολύ περισσότερο, από ό,τι έχουμε κάνει μέχρι σήμερα.

ΠΗΓΗ – ΑΘΗΝΑΪΚΟ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ – ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Διαβάστε περισσότερα

Οι υπερεπεξεργασμένες τροφές ευνοούν την εμφάνιση καρκίνου.

Ως εξαιρετικά (ύπερ) επεξεργασμένες τροφές θεωρούνται όσες περιλαμβάνουν «ουσίες που δεν χρησιμοποιούνται συνήθως σε γαστρονομικά παρασκευάσματα και πρόσθετες ουσίες που έχουν ως σκοπό να μιμηθούν αισθητικές ιδιότητες των μη επεξεργασμένων τροφίμων τή γαστρονομικών παρασκευασμάτων με αυτές ή να αποκρύψουν ανεπιθύμητες αισθητικές ιδιότητες του τελικού προϊόντος . ” Τέτοιες είναι τα συσκευασμένα κέικ, τα διάφορα snack, η πορτοκαλάδα με ενισχυτικά χρώματος και γεύσης κ.λ.π.

Σε μία νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό British Medical Journal στις 15 Φεβρουαρίου, διαπιστώθηκε να υπάρχει μία σχέση μεταξύ της κατανάλωσης των εξαιρετικά επεξεργασμένων τροφών με αυξημένο συνολικό κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου (κατά 10% αύξηση στο ποσοστό αυτών που κατανάλωναν εξαιρετικά επεξεργασμένα τρόφιμα στη διατροφή, 1.12). Ειδικά αυτό παρατηρήθηκε και για τον καρκίνο του μαστού. Ο κίνδυνος συνέχισε να υφίσταται ακόμα και όταν έγινε προσαρμογή της επίδρασης άλλων βλαπτικών παραγόντων, όπως η ποσότητα λίπους, το αλάτι ή η ζάχαρη.

Οι ερευνητές εκτιμούν ότι  χρειάζονται περαιτέρω μελέτες για να κατανοήσουμε καλύτερα τις σχετικές επιπτώσεις των διαφόρων μερών και συστατικών της επεξεργασίας (διατροφική σύνθεση, πρόσθετα τροφίμων, υλικά συντήρησης ή ομοιογενοποίησης κ.α) για να έχουμε πλήρη εικόνα της όλης κατάστασης.

Διαβάστε περισσότερα

Για την ανισότητα σε ότι αφορά τη θνησιμότητα από καρκίνο μεταξύ ανδρών και γυναικών.

Μία ενδιαφέρουσα συζήτηση στον αγγλικό τύπο.

Υπολογίζεται πως σχεδόν δυόμισι εκατομμύρια άνθρωποι στο Ηνωμένο Βασίλειο ζουν μετά από τη διάγνωση του καρκίνου, έτσι είναι πολύ σπάνιο μία οικογένεια να μην έχει κάποιο περιστατικό καρκίνου στα μέλη της. Και αν αυτό δεν έχει ακόμα συμβεί, αργά ή γρήγορα θα συμβεί. Στον καρκίνο όλοι μοιραζόμαστε τους ίδιους φόβους, τη θλίψη και το άγχος.

Στο θέμα του καρκίνου φαίνεται να υπάρχει κάποια προκατάληψη εις βάρος των ανδρών, επισήμανε προ ημερών η εφημερίδα Daily Mail σε πρωτοσέλιδο της (https://pbs.twimg.com/media/DU–fgwX4AIszDV.jpg). Και ναι είναι πραγματικότητα ότι η έρευνα για τον καρκίνο του προστάτη χρηματοδοτείται με τα μισά χρήματα από ό,τι η αντίστοιχη για τον καρκίνο του μαστού, παρόλο που ποσοστά θανάτου για τον καρκίνο του προστάτη είναι μεγαλύτερα.

Αλλά δεν είναι εκεί το πρόβλημα, αντιλέγει αρθρογράφος της Guardian σε σχετικό άρθρο του. Tο πραγματικά σκανδαλώδες είναι ότι οι άντρες σπανιότερα διαγιγνώσκονται σε πρώιμο στάδιο σε σχέση με τις γυναίκες και ότι έχουν πιο μεγάλη πιθανότητα να πεθάνουν και αυτό μάλιστα να συμβεί σε νεότερη ηλικία.

Χωρίς να αντικρούει ως μία από τις αιτίες της εις βάρος των ανδρών κατάστασης την χαμηλότερη χρηματοδότηση των αντρικών καρκίνων, επισημαίνει ότι αυτό δεν αφορά μόνο καρκίνους του ανδρικού φύλλου και φέρνει σαν παράδειγμα τον καρκίνο του πνεύμονα που αφορά γυναίκες και άνδρες και είναι ο πιο θανάσιμος καρκίνος, αλλά η έρευνα γι΄ αυτόν  χρηματοδοτείται πολύ λιγότερο απ’ ό,τι η έρευνα για τις λευχαιμίες που ευθύνονται μόνο για το 2,2% των θανάτων από καρκίνο.

Ο Ally Fogg συνεχίζει το άρθρο του επισημαίνοντας πως ο λόγος που οι περισσότεροι άνδρες στην εποχή μας αναπτύσσουν και πεθαίνουν από καρκίνο του προστάτη είναι γιατί αυτοί οι άνδρες δεν πεθαίνουν από άλλες ασθένειες, περιλαμβανομένου και άλλων μορφών καρκίνου, πριν εμφανιστεί σ’ αυτούς ο συγκεκριμένος καρκίνος.

Η βασική, όμως, αιτία, ο «σκανδαλώδης λόγος» όπως γράφει για αυτή την εις βάρος των ανδρών διαφοράς, βρίσκεται στο γεγονός ότι οι άντρες πολύ σπανιότερα θα διαγνωστούν με καρκίνο σε πρώιμο στάδιο σε σχέση με τις γυναίκες. Επίσης σύμφωνα με τα υπάρχοντα επιστημονικά στοιχεία οι άνδρες είναι πιθανότερο να πεθάνουν και μάλιστα νεότεροι, από καρκίνους που εμφανίζουν και οι γυναίκες. Ένας άντρας έχει 67% περισσότερη πιθανότητα να πεθάνει μετά τη διάγνωση ενός καρκίνου σε σχέση με μία γυναίκα με την αντίστοιχη διάγνωση.

Αυτό οφείλεται κυρίως στην αντρική νοοτροπία, στο αίσθημα του ανδρισμού που θέλει τον άντρα να πιστεύει πως δεν μπορεί να είναι αδύναμος, πως μπορεί να τον υποτάξει κάτι. Και αυτή την νοοτροπία την αποκτούν από μικρά παιδιά, γι΄ αυτό και είναι δύσκολο να την αποβάλλουν. Οι άνδρες δεν θέλουν να δείχνουν αδύναμοι, και μία προσφυγή σε γιατρό για μικροενοχλήματα δεν ανήκει στα πρότυπα τους.

Αλλά από την άλλη μεριά η συμπεριφορά των αντρών αλλάζει ως προς τη χρήση των υπηρεσιών υγείας σημαντικά μετά τα 65. Και αυτό γράφει ο αρθρογράφος μπορεί να οφείλεται στο ότι οι υπηρεσίες υγείας σπάνια έχουν σχεδιαστεί να αντιμετωπίζουν τις ανάγκες και το στιλ ζωής των ανδρών σε ηλικία εργασίας.

Τελικά και αυτός και όλες οι οργανώσεις που ασχολούνται με τον καρκίνο εφιστούν την ανάγκη να υπάρξει μία συνολική προσέγγιση των θεμάτων της υγείας των ανδρών με οδηγίες και σχετικές παροτρύνσεις.

 

Διαβάστε περισσότερα

Διάλεξη “Διατροφικές Επιλογές και Καρκίνος” & “Επαγγελματικοί Κίνδυνοι της Νανοτεχνολογίας”

Με διπλή θεματολογία πραγματοποιήθηκε η πρώτη διάλεξη, για το νέο έτος, του Γ’ Κύκλου Διαλέξεων του Ινστιτούτου Δημόσιας Υγείας του Αμερικανικού Κολλεγίου Ελλάδος. Η Αναπλ.Καθηγήτρια Επιδημολογίας και Προληπτικής Ιατρικής του ΕΚΠΑ, κα Θεοδώρα Ψαλτοπούλου-Δημοπούλου ανέλυσε το πάντα επίκαιρο θέμα «Διατροφικές Επιλογές και Καρκίνος», ενώ ο Επίκουρος Καθηγητής Επιδημιολογίας και Επαγγελματικής Υγιεινής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, κος Γεώργιος Ραχιώτης, παρουσίασε το αναδυόμενο πρόβλημα της εποχής μας «Επαγγελματικοί Κίνδυνοι της Νανοτεχνολογίας».

Διατροφικές Επιλογές & Καρκίνος

Στην διάλεξη της η κα Ψαλτοπούλου-Δημοπούλου ανέδειξε την επιβαρυντική επίδραση της παχυσαρκίας (ΒΜΙ > 30) σε όλες τις μορφές καρκίνου, σε συνδυασμό με άλλους παράγοντες του τρόπου ζωής, οι σημαντικότεροι από τους οποίους είναι το κάπνισμα, η διατροφή, το αλκοόλ και η έλλειψη σωματικής άσκησης. Για ακόμα μία φορά η επιστημονική κοινότητα υπογραμμίζει την σημασία της πρόληψης για τον καρκίνο αλλά και άλλες ασθένειες, καθώς όπως παρουσιάστηκε το 90-95% όλων των περιπτώσεων του καρκίνου μπορούν να αποδοθούν στους συγκεκριμένους παράγοντες που καθορίζονται από τον τρόπο ζωής, ενώ μόνο το 5-10% σε γενετικές ανωμαλίες. Μεταξύ των θανάτων από καρκίνο σχεδόν 30-35% συνδέονται με τη διατροφή, 25-30% οφείλονται στο κάπνισμα, περίπου 15-20% σε λοιμώξεις και το υπόλοιπο ποσοστό σε παράγοντες όπως η ακτινοβολία και οι περιβαλλοντικοί ρύποι.

Μπορείτε να διαβάσετε την συνέχεια του δελτίου τύπου παρακάτω

Δελτίο Τύπου_Διατροφή & Καρκίνος_Νανοτεχνολογία_Ινστιτούτο Δημόσιας Υγείας_17.1.2018

Διαβάστε περισσότερα

Συνεχίζεται η μείωση της θνησιμότητας από καρκίνο στις Η.Π.Α.

Η θνησιμότητα από τον καρκίνο μειώνεται κατά 1,7%

Το ποσοστό θνησιμότητας από τον καρκίνο στις ΗΠΑ μειώνεται σταθερά τις τελευταίες 2 δεκαετίες, σύμφωνα με τις στατιστικές που δημοσιεύθηκαν από την Αμερικανική Αντικαρκινική Εταιρεία. Το 2015, το ποσοστό θνησιμότητας από καρκίνο σε άνδρες και γυναίκες συνδυαστικά είχε πέσει κατά 26% από την χρονιά με την μεγαλύτερη συχνότητα, το 1991. Με τη μείωση αυτή αποφεύχθηκαν κατά τη διάρκεια αυτής της χρονικής περιόδου περίπου 2,4 εκατομμύρια θάνατοι από καρκίνο.

Κατά την τελευταία δεκαετία από τα διαθέσιμα στοιχεία προκύπτει πως, ο ρυθμός των νέων διαγνώσεων καρκίνου μειώθηκε κατά περίπου 2% ετησίως στους άνδρες και παρέμεινε περίπου ο ίδιος στις γυναίκες.

Τα στατιστικά στοιχεία του 2018, που δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό CA – “A Journal of Cancer for Clinicians” , εκτιμά τον αριθμό των νέων περιπτώσεων καρκίνου και των θανάτων που αναμένονται στις ΗΠΑ φέτος. Οι εκτιμήσεις είναι μερικές από τις πιο ευρέως διαθέσιμες στατιστικές για τον καρκίνο στον κόσμο.

Συνολικά 1.735.350 νέες περιπτώσεις καρκίνου και 609.640 θάνατοι από καρκίνο προβλέπεται να εμφανιστούν στις ΗΠΑ το 2018.

Η πτώση της θνησιμότητας από τον καρκίνο οφείλεται κυρίως στη σταθερή μείωση του καπνίσματος και στην πρόοδο που έχει σημειωθεί στην έγκαιρη διάγνωση και στις σύγχρονες θεραπείες. “Αυτή η νέα έκθεση επαναλαμβάνει τις προσπάθειες ελέγχου του καρκίνου, ιδιαίτερα τις επιπτώσεις του ελέγχου του καπνίσματος”, δήλωσε ο Otis W. Brawley, MD, επικεφαλής ιατρός της Αμερικανικής Αντικαρκινικής Εταιρείας. “Η μείωση της κατανάλωσης τσιγάρων αναγνωρίζεται ως ο σημαντικότερος παράγοντας στην πτώση των ποσοστών θνησιμότητας από καρκίνο. Εντυπωσιακά όμως, ο καπνός παραμένει μακράν η κύρια αιτία θανάτου από καρκίνο σήμερα, υπεύθυνος για σχεδόν 3 στους 10 θανάτους από καρκίνο ».

Κύριοι τύποι καρκίνου: Πνεύμονας, μαστός, προστάτη; και καρκίνος του παχέος εντέρου

Η συνολική πτώση των ποσοστών θανάτου από καρκίνο οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στη μείωση των ποσοστών θνησιμότητας των καρκίνων του πνεύμονα, του μαστού, του προστάτη και του παχέος εντέρου.

  • Τα ποσοστά θανάτων από καρκίνο του πνεύμονα μειώθηκαν κατά 45% από το 1990 έως το 2015 μεταξύ ανδρών και κατά 19% από το 2002 έως το 2015 μεταξύ των γυναικών. Από το 2005 έως το 2014, τα ποσοστά των νέων περιπτώσεων καρκίνου του πνεύμονα μειώθηκαν κατά 2,5% ετησίως στους άνδρες και κατά 1,2% ετησίως στις γυναίκες. Οι διαφορές αντικατοπτρίζουν τι ιστορικές διαφορές στη χρήση καπνού, όπου οι γυναίκες άρχισαν να καπνίζουν σε μεγάλους αριθμούς πολλά χρόνια αργότερα από τους άνδρες και πιο αργά άρχισαν να το σταματούν.
  • Τα ποσοστά θανάτων από καρκίνο του μαστού μειώθηκαν κατά 39% από το 1989 έως το 2015 μεταξύ των γυναικών. Η πρόοδος αποδίδεται στις βελτιώσεις της έγκαιρης διάγνωσης .
  • Τα ποσοστά θανάτων από καρκίνο του προστάτη μειώθηκαν κατά 52% μεταξύ 1993 και 2015 μεταξύ των ανδρών. Ο συστηματικός έλεγχος με τη δοκιμασία PSA στο αίμα δεν συνιστάται πλέον λόγω ανησυχιών σχετικά με τα υψηλά ποσοστά υπέρ-διάγνωσης (εύρεση καρκίνων που δεν θα χρειαζόταν ποτέ θεραπεία). Επομένως, τώρα εντοπίζονται λιγότερα περιστατικά καρκίνου του προστάτη.
  • Τα ποσοστά θανάτων από καρκίνο του παχέος εντέρου μειώθηκαν κατά 52% από το 1970 έως το 2015 μεταξύ ανδρών και γυναικών λόγω αυξημένου προσυμπτωματικού ελέγχου και βελτιώσεων στη θεραπεία. Ωστόσο, μεταξύ του 2006 και του 2015, το ποσοστό θνησιμότητας μεταξύ των ενηλίκων ηλικίας κάτω των 55 ετών αυξήθηκε κατά 1% ετησίως.

Τα αποτελέσματα του καρκίνου ποικίλλουν μεταξύ φυλετικών / εθνοτικών ομάδων, αλλά έχει σημειωθεί πρόοδος στη μείωση του χάσματος που χωρίζει λευκούς και έγχρωμους αμερικανούς.

Γενικά τα άτομα με χαμηλότερη έχουν χειρότερες στατιστικές καθώς είναι πιο πιθανό να καπνίζουν και να είναι παχύσαρκα, εν μέρει λόγω του στοχευμένου μάρκετινγκ σε αυτόν τον πληθυσμό από τις εταιρείες καπνού και τις αλυσίδες γρήγορου φαγητού. Επιπλέον, οι παράγοντες της κοινότητας συχνά περιορίζουν τις ευκαιρίες για σωματική δραστηριότητα και πρόσβαση σε φρέσκα φρούτα και λαχανικά.

Καρκίνος σε παιδιά και εφήβους

Ο καρκίνος είναι η δεύτερη πιο συχνή αιτία θανάτου σε παιδιά ηλικίας 1 έως 14 ετών στις ΗΠΑ, μετά από τ’ ατυχήματα. Το 2018, περίπου 10.590 παιδιά σε αυτήν την ηλικιακή ομάδα θα διαγνωστούν με καρκίνο και 1.180 θα πεθάνουν από αυτό. Η λευχαιμία αντιπροσωπεύει σχεδόν το ένα τρίτο (29%) όλων των καρκίνων παιδικής ηλικίας, ακολουθούμενη από τους καρκίνους του εγκεφάλου και άλλους όγκους του νευρικού συστήματος. Τα ποσοστά εμφάνισης καρκίνου αυξήθηκαν σε παιδιά και εφήβους κατά 0,6% ετησίως από το 1975. Ωστόσο, τα ποσοστά θανάτων μειώνονται συνεχώς. Το ποσοστό της  5ετούς επιβίωσης για όλες τις εντοπίσεις καρκίνου μαζί βελτιώθηκε από 58% για τα παιδιά που διαγνώστηκαν κατά την περίοδο 1975 έως 1977, σε 83% για εκείνα που διαγνώστηκαν κατά την περίοδο 2007 έως 2013.

Ειδικό τμήμα για τον καρκίνο των ωοθηκών

Κάθε χρόνο, οι Αμερικανοί ερευνητές της Αντικαρκινικής Εταιρείας αναδεικνύουν ένα ιδιαίτερο τμήμα για εστιασμένη έρευνα ή φροντίδα για τον καρκίνο. Φέτος, το θέμα είναι ο καρκίνος των ωοθηκών. Οι συγγραφείς της έκθεσης λένε ότι η βελτίωση της δυνατότητας έγκαιρης ανίχνευσης του καρκίνου των ωοθηκών αποτελεί ερευνητική προτεραιότητα. Μερικά βασικά στοιχεία για τον καρκίνο των ωοθηκών:

  • Οι γυναίκες που έχουν διαγνωστεί με καρκίνο ωοθηκών σε τοπικό στάδιο έχουν περισσότερο από 90% ποσοστό 5ετούς επιβίωσης.
  • Περίπου 4 στους 5 ασθενείς με καρκίνο των ωοθηκών διαγιγνώσκονται με προχωρημένη ασθένεια,  που έχει δηλ. εξαπλωθεί σε όλη την κοιλιακή κοιλότητα.
  • Ο καρκίνος των ωοθηκών αντιπροσωπεύει μεν μόνο το 2,5% όλων των περιπτώσεων καρκίνου στις γυναίκες, αλλά από την άλλη το 5% των θανάτων από καρκίνο, λόγω του χαμηλού ποσοστού επιβίωσης από τη  νόσο.
  • Το 2018, εκτιμάται ότι θα παρουσιαστούν 22.240 νέα κρούσματα καρκίνου των ωοθηκών και 14.070 θάνατοι στις ΗΠΑ.

Άλλα σημαντικά σημεία της έκθεσης:

  • Η συνολική εκτίμηση για 1.735.350 περιπτώσεις για το 2018 αντιστοιχεί σε περισσότερες από 4.700 νέες διαγνώσεις καρκίνου ημερησίως.
  • Η πιθανότητα διάγνωσης του καρκίνου κατά τη διάρκεια της ζωής είναι 39,7% για τους άνδρες και 37,6% για τις γυναίκες, κάτι που είναι λίγο περισσότερο από 1 στις 3.
  • Οι πιο συχνές μορφές καρκίνου στους άνδρες είναι οι καρκίνοι του προστάτη, του πνεύμονα και του παχέος εντέρου, οι οποίοι αντιπροσωπεύουν το 42% όλων των περιπτώσεων, ενώ ο καρκίνος του προστάτη αντιπροσωπεύει 1 στις 5 νέες διαγνώσεις.
  • Οι πιο συνηθισμένοι καρκίνοι στις γυναίκες είναι καρκίνοι του μαστού, του πνεύμονα και του παχέος εντέρου, οι οποίοι μαζί αντιπροσωπεύουν το ήμισυ όλων των περιπτώσεων. ο καρκίνος του μαστού αντιπροσωπεύει από μόνος του το 30% όλων των νέων καρκίνων στις γυναίκες.
  • Οι πιο κοινές αιτίες θανάτου από καρκίνο εξακολουθούν να είναι των  πνευμόνων, του προστάτη και του παχέος εντέρου στους άνδρες και οι καρκίνοι των πνευμόνων, του μαστού και του παχέος εντέρου στις γυναίκες. Αυτοί οι 4 καρκίνοι αντιπροσωπεύουν το 45% όλων των θανάτων από καρκίνο, με 1 στους 4 θανάτους να οφείλο5νται στον από καρκίνο του πνεύμονα.
  • Η συχνότητα εμφάνισης καρκίνου του ήπατος συνεχίζει να αυξάνεται ραγδαία στις γυναίκες, αλλά φαίνεται να σταθεροποιείται στους άνδρες. Τα άτομα που έχουν μολυνθεί από τον ιό της ηπατίτιδας C (HCV) διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο για καρκίνο του ήπατος. Όλοι οι baby boomers (αυτοί που γεννήθηκαν μεταξύ 1945 και 1965) συνιστάται να υποβληθούν σε δοκιμή για HCV επειδή το 80% των ατόμων που έχουν μολυνθεί από HCV είναι σε αυτή την ηλικιακή ομάδα.

ΠΗΓΗ : ACS  

Διαβάστε περισσότερα
Ένας σύγχρονος και έγκυρος τρόπος επικοινωνίας μαζί μας. Για άμεση επικοινωνία με τους συνεργάτες μας καλέστε στο 215.215.1650