215.215.1650 - 210.38.26.600

Επίκαιρο Θέμα

Σωστή η απόφαση του Σ.Τ.Ε. για τα ηλεκτρονικά τσιγάρα.

Με μία πρόσφατη απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας κρίθηκε πως οι υπουργικές αποφάσεις  σε εφαρμογή του νόμου 4419/2016 ( που επιβάλλουν τις ίδιες απαγορεύσεις – π.χ. απαγόρευση διαφημίσεων, απαγόρευση καπνίσματος σε δημόσιους χώρους κ.α- είναι νόμιμες.

Αυτό αποτελεί μία απόφαση προς τη σωστή κατεύθυνση, καθώς ενάντια στους ισχυρισμούς των βιομηχανιών συσκευών ατμίσματος ισχύουν τα παρακάτω:

1) ο εκπνεόμενος από τον ατμιστή ατμός δεν είναι ακίνδυνος αφού περιέχει μεγάλες ποσότητες νικοτίνης. Κανείς δεν είναι υποχρεωμένος να αναπνέει τη νικοτίνη του εθισμένου ατόμου.

2) το ηλεκτρονικό τσιγάρο μπορεί να βοηθήσει στη διακοπή του καπνίσματος, όμως οι περισσότερες μελέτες δείχνουν ότι η πλειοψηφία των ατμιστών εναλλάσσει αυτή τη συνήθεια με το κανονικό κάπνισμα τσιγάρων, ενώ το άτμισμα αποτελεί “πύλη εισόδου” των εφήβων στην εξάρτηση τους από τη νικοτίνη

3) το άτμισμα δεν είναι ακίνδυνο για την υγεία. Ο ισχυρισμός πως είναι λιγότερο επιβλαβές, δεν το κάνει υγιεινή συνήθεια. Εξάλλου προσέξτε τις διατυπώσεις των υπεύθυνων των βιομηχανιών οι οποίες αναφέρουν για το άτμισμα πως αυτό είναι ” δυνητικά λιγότερο επιβλαβές”. Το ενδιαφέρον βρίσκεται στη λέξη “δυνητικά”. Όταν στο μέλλον οι έρευνες, που σιγά – σιγά συσσωρεύονται, δείξουν πως πρόκειται για μια ανθυγιεινή πρακτική, ο καταναλωτής δεν θα μπορεί να ζητήσει αποζημίωση για τις βλάβες υγείας που υπέστη, γιατί ορθώς οι βιομηχανίες θα ισχυριστούν πως αυτές ποτέ δεν είπαν πως το προϊόν τους είναι υγιεινό, αλλά τόνιζαν πως είναι “δυνητικά” λιγότερο επικίνδυνο.

Το “δυνητικά” ας το έχουν υπ΄όψη τους οι ατμιστές, γιατί πολύ δυνητικά θα είναι σε κάθε περίπτωση οι χαμένοι στην ιστορία.

 

Διαβάστε περισσότερα

Τι είναι και πως λειτουργεί η γονιδιακή θεραπεία.

Τα γονίδια στα κύτταρα του σώματός σας διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην υγεία σας, γιατί όντως, ένα ελαττωματικό γονίδιο ή γονίδια μπορεί να σας αρρωστήσει.

Αναγνωρίζοντας αυτό το γεγονός, οι επιστήμονες εργάζονται για δεκαετίες για να ανακαλύψουν τρόπους τροποποίησης των γονιδίων ή αντικατάστασης όσων γονιδίων είναι ελαττωματικά με υγιή, για να θεραπεύσουν ή να προλάβουν μία ασθένεια ή άλλη ιατρική κατάσταση.

Τώρα φαίνεται πως όλη αυτή η έρευνα για τη γονιδιακή θεραπεία αρχίζει τελικά να αποδίδει. Από τον Αύγουστο του 2017, η Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ έχει εγκρίνει τρία προϊόντα γονιδιακής θεραπείας, τα πρώτα του είδους τους.

Δύο από αυτά επαναπρογραμματίζουν τα κύτταρα του ίδιου του ασθενούς για να επιτεθούν σε ένα θανατηφόρο καρκίνο, και το πιο πρόσφατο εγκεκριμένο προϊόν στοχεύει σε μία ασθένεια που προκαλείται από μεταλλάξεις σε ένα συγκεκριμένο γονίδιο.

Τι είναι τα κύτταρα και τα γονίδια; Πώς αλληλεπιδρούν;

Ποια είναι η σχέση μεταξύ κυττάρων και γονιδίων;

Τα κύτταρα είναι τα βασικά δομικά στοιχεία όλων των ζωντανών πραγμάτων. Το ανθρώπινο σώμα αποτελείται από τρισεκατομμύρια κύτταρα. Εντός αυτών υπάρχουν χιλιάδες γονίδια που παρέχουν τις αναγκαίες πληροφορίες για την παραγωγή συγκεκριμένων πρωτεϊνών και ενζύμων που φτιάχνουν τους μύες, τα οστά και το αίμα, που με τη σειρά τους υποστηρίζουν τις περισσότερες από τις λειτουργίες του σώματός μας, όπως η πέψη, η παραγωγή ενέργειας και ο πολλαπλασιασμός.

Πώς λειτουργεί η γονιδιακή θεραπεία

Μερικές φορές ολόκληρο ή μέρος ενός γονιδίου είναι ελαττωματικό ή λείπει από τη γέννηση ή ένα γονίδιο μπορεί να αλλάξει ή να μεταλλαχθεί κατά τη διάρκεια της ζωής του ενήλικα. Οποιαδήποτε από αυτές τις παραλλαγές μπορεί να διαταράξει τον τρόπο με τον οποίο παράγονται οι πρωτεΐνες, οι οποίες μπορούν να συμβάλουν σε προβλήματα υγείας ή σε ασθένειες.

Στη γονιδιακή θεραπεία, οι επιστήμονες μπορούν να παρέμβουν με  κάποια από τις πολλές δυνατότητες που πλέον έχουν, ανάλογα με το πρόβλημα που υπάρχει. Μπορούν να αντικαταστήσουν ένα γονίδιο που προκαλεί ένα ιατρικό πρόβλημα με ένα που δεν το κάνει, να προσθέσουν γονίδια για να βοηθήσουν το σώμα να καταπολεμήσει ή να θεραπεύσει ασθένειες ή να απενεργοποιήσουν (θέσουν εκτός λειτουργίας) γονίδια που προκαλούν προβλήματα.

Προκειμένου να εισαχθούν τα νέα γονίδια απευθείας στα κύτταρα, οι επιστήμονες χρησιμοποιούν ένα όχημα που ονομάζεται “φορέας” το οποίο έχει υποστεί τη γενετική τροποποίηση για να παραδώσει το γονίδιο στο οποίο έχουν παρέμβει.

Οι ιοί, για παράδειγμα, έχουν τη φυσική ικανότητα να παραδίδουν γενετικό υλικό σε κύτταρα και συνεπώς μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως φορείς. Όμως, πριν ένας ιός είναι σε θέση να χρησιμοποιηθεί για τη μεταφορά θεραπευτικών γονιδίων σε ανθρώπινα κύτταρα. τροποποιείται για να του αφαιρεθεί η ικανότητά του να προκαλέσει μολυσματική ασθένεια.

Η γονιδιακή θεραπεία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την τροποποίηση κυττάρων μέσα ή έξω από το σώμα. Όταν γίνεται μέσα στο σώμα, ένας γιατρός θα χορηγήσει με ένεση τον φορέα που φέρει το γονίδιο απευθείας στο τμήμα του σώματος που έχει τα κύτταρα με τα ελαττωματικά γονίδια.

Στη γονιδιακή θεραπεία που γίνεται με την τροποποίηση κυττάρων έξω από το σώμα, μπορεί να ληφθεί αίμα, μυελός οστού ή άλλος ιστός από έναν ασθενή και στο εργαστήριο ειδικοί τύποι κυττάρων μπορούν να διαχωριστούν. Ο φορέας που περιέχει το επιθυμητό γονίδιο εισάγεται σε αυτά τα κύτταρα. Τα κύτταρα αφήνονται, πολλαπλασιάζονται στο εργαστήριο και στη συνέχεια εγχέονται πίσω στον ασθενή, όπου συνεχίζουν να πολλαπλασιάζονται και τελικά παράγουν το επιθυμητό αποτέλεσμα.

Πριν την διάθεση της γονιδιακής θεραπείας στην αγορά …

Πριν μια εταιρεία να διαθέσει στην αγορά ένα προϊόν γονιδιακής θεραπείας για χρήση στον άνθρωπο, το προϊόν γονιδιακής θεραπείας πρέπει να δοκιμαστεί για την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα, έτσι ώστε οι επιστήμονες του FDA (σ.σ. του Αμερικάνικου ΕΟΦ) να μπορούν να εξετάσουν εάν οι κίνδυνοι της θεραπείας είναι αποδεκτοί σε σύγκριση με τα οφέλη της.

Η γονιδιακή θεραπεία υπόσχεται να μεταμορφώσει την ιατρική και να δημιουργήσει νέες επιλογές σε ασθενείς που ζουν με δύσκολες και ακόμα ανίατες ασθένειες. Καθώς οι επιστήμονες συνεχίζουν να κάνουν σπουδαία βήματα σε αυτή τη θεραπεία, ο FDA δεσμεύεται να βοηθήσει στην επιτάχυνση της ανάπτυξης με την προώθηση των επιθεωρήσεων των πρωτοποριακών θεραπειών που έχουν τη δυνατότητα να σώσουν ζωές.

19 Δεκεμβρίου 2017

ΠΗΓΗ: FDA

Διαβάστε περισσότερα

Περισσότερο από το 40% των περιπτώσεων εμφάνισης και θανάτου από καρκίνο σχετίζονται με τροποποιήσιμους παράγοντες κινδύνου

Περίπου το 42% των νέων περιπτώσεων καρκίνου και το 45% των θανάτων από τη νόσο στις Ηνωμένες Πολιτείες συνδέονται με τροποποιήσιμους παράγοντες κινδύνου – δηλ. παράγοντες που θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί – σύμφωνα με νέα μελέτη ερευνητών της American Cancer Society. Τα ποσοστά αυτά, με βάση στοιχεία από το 2014, μεταφράζονται σε:

  • 659.640 περιπτώσεις καρκίνου (από τους 1.570.975 συνολικά), και
  • 265.150 θάνατοι από καρκίνο (από το σύνολο 587.521).

Οι ερευνητές κατέληξαν σ΄αυτές τις εκτιμήσεις υπολογίζοντας το κατά πόσο ορισμένοι παράγοντες του τρόπου ζωής συνέβαλαν σε 26 διαφορετικούς τύπους καρκίνου σε ενήλικες ηλικίας άνω των 30 ετών. Αυτοί οι παράγοντες κινδύνου περιλάμβαναν:

  • το κάπνισμα
  • το παθητικό κάπνισμα
  • την παχυσαρκία
  • την κατανάλωση οινοπνεύματος
  • την κατανάλωση κόκκινου κρέατος
  • τη δίαιτα φτωχή σε φρούτα ή λαχανικά, διαιτητικές ίνες και ασβέστιο των τροφών.
  • την καθιστική ζωή
  • την υπεριώδη ακτινοβολία από τον ήλιο ή από solarium
  • τις 6 λοιμώξεις που συνδέονται με την εμφάνιση καρκίνου: ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού, ιό ηπατίτιδας B (HPV) και C (HPC), ιό του ανθρωπίνου έρπητα(HHV8) , ιό ανθρώπινης ανοσοανεπάρκειας (HIV) και τον ιό των ανθρωπίνων θηλωμάτων (HPV).

Με κατάλληλες στατιστικές μεθόδους που στη συνέχεια εφάρμοσαν σε πραγματικά δεδομένα ανέδειξαν την επίδραση αυτών των παραγόντων στο σχετικό κίνδυνο ( δηλ. στο βαθμό που οι παράγοντες κινδύνου μπορούν να αυξήσουν την πιθανότητα εμφάνισης καρκίνου και κατά συνέπεια στο θάνατο από τη νόσο) και κατέληξαν στα συγκεκριμένα αποτελέσματα που δημοσίευσαν με online άρθρο τους στις 21 Νοεμβρίου στο περιοδικό CA: A Cancer Journal for Clinicians.

Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν στοιχεία από τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων και από το Εθνικό Ινστιτούτο Καρκίνου, αναφέρουν δε πως η μελέτη τους βελτιώνει τις προηγούμενες αναλύσεις, επειδή στη δική τους περιέλαβαν περισσότερους παράγοντες κινδύνου και τύπους καρκίνου και χρησιμοποίησαν αντιπροσωπευτικά και ενημερωμένα δεδομένα σε εθνικό επίπεδο.

Οι ερευνητές στο άρθρο τους γράφουν ότι αν και ο ρυθμός θνησιμότητας, δηλ. οι θάνατοι, από καρκίνο έχει μειωθεί από το 1991 κατά 25%, η συνολική επίπτωση (τα νέα περιστατικά καρκίνου) είναι ακόμα υψηλή. Η Αμερικανική Αντικαρκινική Εταιρεια εκτιμά ότι περισσότερα από 1,6 εκ. νέα κρούσματα  και 600.000 θάνατοι θα εμφανιστούν στις ΗΠΑ το 2017. Οι ερευνητές αναφέρουν ότι τα ευρήματά τους μπορούν να βοηθήσουν τους αρμόδιους να αξιολογήσουν καλύτερα προτεραιότητες για την πρόληψη και τον έλεγχο του καρκίνου

Κατάταξη των παράγοντων κινδύνου

Οι συγγραφείς ανέλυσαν τη συμβολή των παραγόντων κινδύνου συνολικά σε όλα τα περιστατικά καρκίνου και τους σχετικούς θανάτους το 2014. Το κάπνισμα τσιγάρων συνέχισε να βρίσκεται στην πρώτη θέση της σχετικής λίστας.  Αναλυτικότερα:  

  1. Το κάπνισμα αντιπροσώπευε ως παράγοντας κινδύνου το 19% όλων των περιπτώσεων καρκίνου και σχεδόν το 29% των θανάτων από αυτόν
  2. Το υπερβολικό σωματικό βάρος ήταν υπεύθυνο για το 7,8% των περιπτώσεων καρκίνου και το 6,5% των θανάτων
  3. Η κατανάλωση αλκοόλ συνδέθηκε με το 5,6% των περιπτώσεων καρκίνου και το 4% των θανάτων
  4. Στην υπεριώδη ακτινοβολία οφειλόταν το σχεδόν 5% των περιπτώσεων, αλλά σε μικρότερο ποσοστό. το 1,5% των θανάτων
  5. Η σωματική αδράνεια διαδραμάτισε ρόλο στο 2,9% των περιπτώσεων και στο 2,2% των θανάτων

Όταν οι ερευνητές συγκέντρωσαν τα σχετικά στοιχεία για το υπερβολικό σωματικό βάρος, την πρόσληψη αλκοόλ, την κακή διατροφή και τη σωματική αδράνεια , διαπίστωσαν το σύνολο των συγκεκριμένων παραγόντων κινδύνου ήταν υπεύθυνο για περίπου το 18% των συνολικών περιπτώσεων καρκίνου και το 16% των θανάτων.

Συγκρίσεις ανάλογα του είδους των καρκίνων

Οι ερευνητές εξέτασαν επίσης 26 διαφορετικά είδη καρκίνων ξεχωριστά για να ανακαλύψουν ποιοι ήταν εκείνοι που είχαν τη μεγαλύτερη συσχέτιση με τους παράγοντες κινδύνου του τρόπου ζωής.

Διαπίστωσαν ότι το ποσοστό των περιπτώσεων που σχετίζονται με τροποποιήσιμους παράγοντες κινδύνου κυμαίνεται από το πολύ υψηλό του 100% για τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας και το σάρκωμα Kaposi, έως το χαμηλό ποσοστό των 4,3% για τον καρκίνο των ωοθηκών. Περισσότερο από το 75% των νέων περιπτώσεων αλλά και των θανάτων από καρκίνο στο μελάνωμα, πρωκτό, πνεύμονα, φάρυγγα και στοματική κοιλότητα θα μπορούσαν να αποδοθούν σε τροποποιήσιμους παράγοντες κινδύνου. Και η αναλογία των περιπτώσεων καρκίνου που συνδέονται με τροποποιήσιμους παράγοντες κινδύνου ήταν μεγαλύτερη από 50% για συνολικά 15 από τους 26 τύπους καρκίνου που αναλύθηκαν.

Όταν εξετάζουμε τον συνολικό αριθμό  θανάτων από καρκίνο ανά τύπο που συνδέονται με τροποποιήσιμους κινδύνους:

  • ο καρκίνος του πνεύμονα ήταν στην κορυφή τόσο για τους άνδρες όσο και για τις γυναίκες, με περισσότερους από 132.960 θανάτους.
  • ο καρκίνος του παχέος εντέρου ακολουθούσε, και πάλι για άνδρες και γυναίκες,με  28.900 θανάτους.  
  • ο καρκίνος ήπατος στους άνδρες (9.860 θάνατοι) και ο καρκίνος του μαστού στις γυναίκες (11.370 θάνατοι) πήραν τη τρίτη θέση.

Χαρτογράφηση παραγόντων κινδύνου σε σχέση με το είδος του καρκίνου

Η μελέτη αναλύει επίσης και το βαθμό στον οποίο κάθε παράγοντας κινδύνου συνέβαλε σε κάθε τύπο καρκίνου.

Κάπνισμα

  • 81,7% των καρκίνων του πνεύμονα
  • 73,8% των καρκίνων του λάρυγγα
  • 50% των καρκίνων του οισοφάγου
  • 46,9% των καρκίνων της ουροδόχου κύστης

Υπερβολικό σωματικό βάρος

  • 60,3% των καρκίνων της μήτρας
  • ⅓ (περίπου) των καρκίνων του ήπατος (33,9%)
  • 11,3% των καρκίνων του μαστού στις γυναίκες
  • 5,2% των καρκίνων του παχέος εντέρου  

Κατανάλωση οινοπνευματωδών ποτών

  • σχεδόν το ήμισυ των περιπτώσεων καρκίνων της στοματικής κοιλότητας και του φάρυγγα στους άνδρες (46,3%) και το ένα τέταρτο (27,4%) στις γυναίκες
  • 24,8% των καρκίνων του ήπατος στους άνδρες και 11,9% στις γυναίκες
  • 17,1% των καρκίνων του παχέος εντέρου σε άντρες και 8,1% στις γυναίκες
  • Το 6,4% των καρκίνων του μαστού στις γυναίκες

Μειωμένη κατανάλωση φρούτων και λαχανικών

  • 17,6% των καρκίνων στοματοφάρυγγα
  • 17,4% των καρκίνων του λάρυγγα
  • 8,9% των καρκίνων του πνεύμονα

Σωματική αδράνεια

  • 26,7% των καρκίνων της μήτρας
  • 16,3% των καρκίνων του παχέος εντέρου
  • 3,9% των γυναικών καρκίνων του μαστού

Μόλυνση από HPV

  • Όλοι οι καρκίνοι του τραχήλου της μήτρας
  • 88,2% των πρωκτικών καρκίνων
  • 64,6% των καρκίνων του κόλπου
  • 56,9% των καρκίνων του πέους

Κατανάλωση κόκκινου / επεξεργασμένου κρέας

  • 5,4% και 8,2% των καρκίνων του παχέος εντέρου, αντίστοιχα

Υπεριώδης ακτινοβολία

  • 96,0% των μελανωμάτων του δέρματος στους άνδρες
  • 93,7% των μελανωμάτων του δέρματος στις γυναίκες

Χαμηλή ποσότητα ασβεστίου στη διατροφή

  • Το 4,9% των περιπτώσεων παχέος εντέρου

Χαμηλή κατανάλωση φυτικών ινών

  • 10,3% των περιπτώσεων καρκίνου του παχέος εντέρου

Τα βασικά ευρήματα για γυναίκες και άνδρες

Οι συγγραφείς επεσήμαναν την ύπαρξη σημαντικών διαφορών ανά φύλο.

  • Το ποσοστό των νέων περιπτώσεων καρκίνου και των θανάτων που σχετίζονται με το κάπνισμα, την κατανάλωση κόκκινου και μεταποιημένου κρέατος, τη μόλυνση με HCV, την υπεριώδη ακτινοβολία και τη λοίμωξη από τον ιό HIV ήταν υψηλότερο στους άνδρες απ ‘ό, τι στις γυναίκες, επειδή ιστορικά αυτοί οι παράγοντες κινδύνου ήταν πιο διαδεδομένοι στους άνδρες.
  • Η αναλογία των περιπτώσεων καρκίνου και των θανάτων που οφείλονται σε υπερβολικό σωματικό βάρος, κατανάλωση οινοπνεύματος, σωματική αδράνεια και λοίμωξη από τον HPV ήταν υψηλότερη για τις γυναίκες απ. ό,τι τους άνδρες, κάτι που οι συγγραφείς του άρθρου αναφέρουν ότι  «οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην υψηλή επιβάρυνση που προκαλούν αυτοί οι παράγοντες κινδύνου στον καρκίνο του μαστού, του ενδομητρίου και του τραχήλου της μήτρας. ”

Συμπερασματικά

Οι συγγραφείς δήλωσαν ότι η μεγαλύτερη δυνατή αύξηση της ευαισθητοποίησης όλων και της διαθεσιμότητας των στρατηγικών πρόληψης που ήδη γνωρίζουμε ότι αποδίδουν,  όπως π.χ. η φορολόγηση τσιγάρων για τη μείωση του καπνίσματος και η αύξηση του ποσοστού εμβολιασμού για την προστασία λοιμώξεων από HPV, είναι ζωτικής σημασίας για τη μείωση του αριθμού των καρκίνων που μπορούν να προληφθούν.

Ο Otis W. Brawley, MD, επικεφαλής ιατρικός σύμβουλος της Αμερικανικής Αντικαρκινικής Εταιρείας και συνεργάτης στη μελέτη, αναφέρει ότι αυτή παρέχει κρίσιμες πληροφορίες που θα βοηθήσουν στο μέλλον όσους χαράσσουν πολιτικές δημόσιας υγείας για τον καρκίνο..

Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι οι τροποποιήσιμοι παράγοντες κινδύνου ενδέχεται να ευθύνονται για ακόμη περισσότερες περιπτώσεις καρκίνου και θανάτους από ό, τι ήταν σε θέση να εκτιμήσουν οι ερευνητές στην εργασία τους. Ο κύριος συμμέτοχος σ’ αυτήν, ο ερευνητής της Αμερικανικής Αντικαρκινικής Εταιρείας Farhad Islami, MD, PhD, εξήγησε ότι : “Δεν μας έδωσαν εθνικά αντιπροσωπευτικά δεδομένα για αρκετούς άλλους παράγοντες κινδύνου που μπορούν να τροποποιηθούν … και δεν θεωρήσαμε πολλές πιθανούς, αλλά ως τώρα μη καθορισμένους, συσχετισμούς μεταξύ ορισμένων παραγόντων κινδύνου και άλλων τύπων καρκίνου. ”

ΤΙ ΜΠΟΡΕIΤΕ ΝΑ ΚΑΝΕΤΕ

5 κορυφαίες συμβουλές για τη μείωση του κινδύνου καρκίνου

  1. Ενημερωθείτε για τις στρατηγικές σχετικά με το πώς να μείνετε μακριά από τον καπνό
  2. Διατηρήστε ένα υγιές βάρος, υγιεινή δίαιτα και επίπεδο δραστηριότητας ακολουθώντας τις κατευθυντήριες οδηγίες των επιστημονικών εταιρειών
  3. Μάθετε πώς να προστατεύεστε από την ακτινοβολία UV και για την πρόληψη και έγκαιρη διάγνωση του καρκίνο του δέρματος
  4. Ενημερωθείτε σχετικά με τους τύπους των λοιμώξεων που σχετίζονται με τον καρκίνο καθώς και τους τρόπους προστασίας σας
  5. Βεβαιωθείτε ότι τα μέλη της οικογένειάς σας που μπορούν να ωφεληθούν, να κάνουν το εμβόλια για τον HPV

 

ΠΗΓΗ : AMERICAN CANCER SOCIETY – 21 Νοεμβρίου 2017.

 

Διαβάστε περισσότερα

ΣΥΓΧΡΟΝΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ – ΚΑΝΝΑΒΗ ΚΑΙ ΚΑΡΚΙΝΟΣ

Επανεκτίμηση 35 χρόνια μετά

Το 1982 οι Γερ. Ρηγάτος, Samir Qammaz και Νικ. Κορδιολής, δημοσίευσαν στο περιοδικό Ελληνική Ογκολογία μια βραχεία ανασκόπηση σχετική με το παραπάνω θέμα και τα τότε συμπεράσματα παρουσιάζονται περιληπτικά ως εξής : (Ελληνική Ογκολογία 18 : 67-76, 1982)

Μετά την κλινική παρατήρηση ότι καρκινοπαθείς που κάπνιζαν μαριχουάνα πριν την εφαρμογή αντικαρκινικής χημειοθεραπείας δεν εμφάνιζαν ναυτία ή εμέτους( ή εμφάνιζαν μειωμένα) δοκιμάστηκε η από του στόματος χορήγηση Δ-9-Τετραϋδροκανναβινόλης (Δ-9-THC) αντί για τα συνήθη αντιεμετικά. Η Δ-9-THC αποτελεί το πιο δραστικό από τα συστατικά του χασίς και εδώ γίνεται σύντομη αναφορά των ιδιοτήτων της.Τα αποτελέσματα από τις δημοσιεύσεις σε 9 εργασίες κατά τις οποίες χορηγήθηκε Δ-9-THC σε 423 αρρώστους εκτίθενται συνοπτικά, καθώς και οι παρενέργειες που εμφανίστηκαν. Τα αποτελέσματα είναι κατ’ αρχήν ενθαρρυντικά γιατί το αντιεμετικό αποτέλεσμα χαρακτηρίζεται σαν ευνοϊκό, όμως η συμμετοχή και άλλων παραγόντων στο αντανακλαστικό των εμέτων από κυτταροστατικά καθώς και η φύση και οι παρενέργειες του φαρμάκου επιβάλλουν την ευρύτερη διερεύνηση της Δ-9-THC σε καρκινοπαθείς υπό χημειοθεραπεία. Ακόμα, στο άρθρο αυτό αναφέρεται η κυτταροστατική δράση της Δ-9-THC σε πειραματικούς καρκίνους in vitro και in vivo. Αναφέρεται όμως και η πιθανή καρκινογενετική δράση ουσιών που παράγονται κατά το κάπνισμα χασίς, όπως διαπιστώθηκε κατά τη χορήγηση τέτοιων καταλοίπων σε νεογέννητα ποντίκια.

Συνεχίστε την ανάγνωση …. Κατεβάσετε την μελέτη

Δρ.Νικόλαος Κορδιολής:

  • τ. Διευθυντής Νευροχειρουργικής Κλινικής & Ιατρείου Πόνου Α.Ο.Ν.Α «Ο Άγιος Σάββας»
  • τ. Πρόεδρος – Διοικητής Α.Ο.Ν.Α «Ο Άγιος Σάββας»
  • Γενικός Γραμματεύς Ελληνικής Αντικαρκινικής Εταιρείας
Διαβάστε περισσότερα

Βιοψία θετική. Και τώρα τι κάνουμε;

Συνέντευξη στη δημοσιογραφο: Τάνια Μαντούβαλου, Πρακτορείο Fm, στην εκπομπή 104,9 ΜΥΣΤΙΚΑ ΥΓΕΙΑΣ του ΑΠΕΜΠΕ
   Ποιες είναι οι πρώτες αντιδράσεις μίας γυναίκας που διαβάζει στην εξέτασή της ότι νοσεί από καρκίνο του μαστού; Τι ακολουθεί στη συνέχεια, όταν φτάσει στο ιατρείο του χειρουργού και της επιβεβαιώνει το αποτέλεσμα; Και τι ρόλο παίζει το οικείο, αλλά και το ευρύτερο περιβάλλον; Ποιοι μηχανισμοί την βοηθούν και ποιοι την επιβαρύνουν σε αυτή τη δύσκολη πορεία;

    Απαντήσεις σε αυτά και πολλά άλλα ερωτήματα που ταλανίζουν χιλιάδες γυναίκες κάθε χρόνο στη χώρα μας, δίνει με συνέντευξη του στο Πρακτορείο Fm και την εκπομπή 104,9 ΜΥΣΤΙΚΑ ΥΓΕΙΑΣ ο πρόεδρος της Ελληνικής Αντικαρκινικής Εταιρείας Ευάγγελος Φιλόπουλος, με αφορμή τον μήνα που διανύουμε και είναι διεθνώς αφιερωμένος στην πρόληψη και καταπολέμηση του καρκίνου του μαστού.

     Ο καρκίνος του μαστού, είναι ένας καλός καρκίνος για αυτό και εμείς στις ασθενείς μας δεν κρύβουμε ποτέ την αλήθεια, λέει ο κύριος Φιλόπουλος, τονίζοντας μάλιστα ότι είναι ένας από τους καρκίνους που πλέον έχει πολλές θεραπευτικές λύσεις, ακόμα και για την περίπτωση της υποτροπής. Κι αυτό, όπως αναφέρει, έχει καταστήσει τη συγκεκριμένη νεοπλασία, χρόνια νόσο.

      Ο κύριος Φιλόπουλος θίγει θέματα ιατρικής δεοντολογίας, αλλά και πρακτικών που ακολουθούν κάποιες οργανώσεις, που όπως λέει «όχι μόνο δεν βοηθούν την ασθενή, αλλά δημιουργούν προκαταλήψεις και ενοχές».

      Μεταξύ άλλων, αναφέρει ότι η πρόγνωση δεν μπορεί να είναι εξατομικευμένη, παρά μόνο ως σενάριο ταινίας, μιλάει για τις παρενέργειες των σύγχρονων θεραπευτικών παρεμβάσεων, αλλά και τι σημαίνει στην πράξη ότι μία γυναίκα έχει προβληματικό γονίδιο ή οικογενειακό ιστορικό.

      Ακολουθεί ολόκληρο το κείμενο της συνέντευξης που παραχώρησε στο Πρακτορείο 104,9Fm και στην Τάνια Μαντουβάλου ο πρόεδρος της ΕΑΕ Ευάγγελος Φιλόπουλος:

      -Ποια είναι τα στάδια αντίδρασης μιας γυναίκας όταν παίρνει τα αποτελέσματα της ιστολογικής;

   Υπάρχουν διάφοροι τύποι αντιδράσεων. Κυριαρχεί όμως ο πανικός, αυτό που λένε οι ίδιες οι γυναίκες, παράλυση. Αισθάνονται σαν ένα ψυχρό ντουζ όταν διαβάζουν ότι μπορεί να έχουν κάτι «κακό». Και αν μάλιστα συζητήσουν με τον γιατρό και επιβεβαιωθεί ότι η διάγνωση είναι καρκίνος, νομίζουν ότι τους φεύγει η γη κάτω από τα πόδια. Άλλες θα αντιδράσουν είτε με κλείσιμο στον εαυτό τους, άλλες δεν πιστεύουν ότι συμβαίνει κάτι τέτοιο και συζητούν συνέχεια τι άλλο μπορεί να υπάρχει, άλλες θα εκφραστούν τελείως ελεύθερα κλαίγοντας ή εκδηλώνοντας με κάθε τρόπο τη στεναχώρια τους. Είναι πάντως γεγονός ότι στο 95% η γυναίκα δεν είναι μόνη της. Όταν έρχεται στο γιατρό έχει πάντα κάποιον μαζί της. Σύζυγο, σύντροφο, παιδί, αδελφό, φίλο. Επομένως έχουμε γυναίκες που ακόμα τις τρομάζει πολύ ο καρκίνος, ενώ εμείς οι γιατροί θα πιστεύαμε ότι θα έπρεπε να φοβούνται πολύ λιγότερο πια, γιατί είναι ένας από τους καρκίνους που έχει δείξει τεράστια θεραπευτική βελτίωση, είναι ένας καρκίνος που όλο και συχνότερα τον βρίσκουμε σε αρχικά στάδια, κι αυτό σημαίνει ότι οι προοπτικές είναι πολύ καλές.

      -Ποιοι μηχανισμοί την επιβαρύνουν και ποιοι την βοηθούν σε αυτή τη φάση, όταν μπαίνει στην περιπέτεια;

   Παίζει πολύ σημαντικό ρόλο ποια είναι η προϊστορία της. Εάν έχει μια ευτυχισμένη οικογενειακή ζωή, έναν σύντροφο με τον οποίο συνεννοείται, οπωσδήποτε είναι παράγοντες που θα τη βοηθήσουν να ξεπεράσει το σοκ της πρώτης διάγνωσης. Αν είναι μία γυναίκα που έχει βασανιστεί στη ζωή της, με έναν σύντροφο που δεν ξέρει πώς να φερθεί σωστά, ή έναν άνθρωπο που τη βασανίζει ψυχολογικά κυρίως, ή αν έχει προβλήματα στην οικογένεια με τα παιδιά της, η αντίδραση της μπορεί να είναι καμία φορά θαρραλέα, που σε συγκινεί κιόλας, γιατί βλέπεις τη δύναμη αυτής της γυναίκας. Σίγουρα όμως δεν είναι παράγοντες που θα την οπλίσουν με τη δύναμη, που θα πρέπει να έχει για να ξεπεράσει τις δυσκολίες τις οποίες θα της δημιουργήσουν οι διαγνωστικές και θεραπευτικές παρεμβάσεις μας.

      -Πώς επιδρά το κοντινό αλλά και το ευρύτερο περιβάλλον ;

    Εδώ θα έλεγα ότι κατά ένα αξιοσημείωτο τρόπο, η συμπαράσταση των συζύγων είναι πάντα θετική. Σε ελάχιστες περιπτώσεις θα δεις αρνητική στάση ή αδιάφορη. Ο άντρας συμπάσχει και συμπάσχει πάρα πολύ. Απλώς δεν ξέρει να διαχειριστεί σωστά τη δική του λύπη, για αυτό το οποίο συμβαίνει. Συνήθως ο σύντροφος είναι σύντροφος στη γυναίκα. Το ίδιο και σε μεγαλύτερο βαθμό συμβαίνει και με τα παιδιά. Εκεί που υπάρχει πρόβλημα και το βλέπουμε κατά τη διάρκεια της νόσου, είναι αυτό που σκέφτεται η γυναίκα το τι θα πει ο περίγυρός της. Θα της έλεγα λοιπόν, ότι αυτός που την αγαπάει θα της φερθεί όμορφα και θα της συμπαρασταθεί, αυτός που δεν την αγαπάει, είτε είναι υγιής είτε όχι, τα ίδια κακά λόγια θα πει, οπότε να μην την ενδιαφέρει το τι θα πει ο άλλος.

-Ποια είναι η καλύτερη βοήθεια από τους οικείους , γιατί κι αυτοί ενίοτε δεν ξέρουν πώς να διαχειριστούν τις εναλλαγές της διάθεση της ασθενούς;

 Πρώτον θα έλεγα να μην έχουν την ψευδαίσθηση, ότι ο γιατρός δεν πρέπει να πει την αλήθεια στην ασθενή. Επειδή είναι ένας καλός καρκίνος, εμείς λέμε πάντα την αλήθεια στην ασθενή ότι έχει καρκίνο. Βέβαια, η ασθενής θα καταλάβει ότι έχει καρκίνο, από τις θεραπείες που θα λάβει. Άρα αυτή η υπερπροστατευτικότητα δεν βοηθάει, ίσα ίσα κάνει τα πράγματα χειρότερα, γιατί κάνει την ασθενή να σκέφτεται ότι για να της κρύβουν πράγματα, είναι πολύ σοβαρά. Οι συγγενείς δεν θα πρέπει ξαφνικά να εμφανιστούν, όταν είχαν να φανούν χρόνια και να μιλήσουν μαζί της, γιατί πάλι θα σκεφτεί ότι είναι άσχημα τα πράγματα. Ο περίγυρος, αν χρειαστεί λόγω θεραπειών να της δώσει κάποια υποστήριξη να το κάνει, αλλιώς θα πρέπει να της φερθεί όπως της φερόταν πριν. Ο άρρωστος δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο, περνάει μία φάση της ζωής του, και είναι ο ίδιος άνθρωπος που ήταν και πριν.

-Εάν μπορεί να δουλέψει κατά τη διάρκεια των χημειοθεραπειών, εκτός από ορισμένες μέρες που ενδεχόμενα αισθάνεται μία αδιαθεσία, είναι καλό να συνεχίζει να εργάζεται η ασθενής; 

    Εγώ συμβουλεύω τις ασθενείς να μην κάθονται στο σπίτι, και ιδιαίτερα να μην μένουν μόνες τους, γιατί τότε το μυαλό γυρίζει συνέχεια στο πρόβλημα τους. Πολλές γυναίκες ζητούν άδεια. Τους δίνουμε ένα μήνα, αλλά τους λέμε ότι παραπάνω δεν κάνει, και τις προτρέπουμε να δουλέψουν για να απασχολούν το μυαλό τους. Εκτός από μία δυο μέρες που μπορεί να αισθανθούν μία αδιαθεσία από τη χημειοθεραπεία, αν την αισθανθούν, τον υπόλοιπο καιρό είναι καλό να συνεχίσουν τις δραστηριότητες τους για να απασχολούν και το μυαλό και το σώμα τους. Και η σωματική άσκηση κάνει καλό, και η νοητική ενασχόληση επίσης, γιατί και τα δύο απορροφούν τις κακές σκέψεις.

         – Σε περίπτωση υποτροπής τι γίνεται ; Κάποιες νομίζουν ότι ήρθε το τέλος, δεν είναι όμως έτσι.

    Αυτό είναι σωστό. Το βλέπουμε πολύ έντονα τους πρώτους δύο τρεις μήνες μετά την επέμβαση, που έρχονται οι γυναίκες γιατί κάτι δήθεν πιάνουν και νομίζουν ότι ο καρκίνος θα επανεμφανιστεί αμέσως. Δεν εμφανίζεται έτσι αμέσως ο καρκίνος. Περνάει πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα για να υποτροπιάσει, αλλά και στην υποτροπή, υπάρχουν πλέον τέτοια θεραπευτικά μέσα, που έχουν μετατρέψει το καρκίνο σε χρόνια νόσο. Η υποτροπή αποτελεί ακόμα πιο ισχυρό σοκ για τη γυναίκα, γιατί νόμιζε ότι το είχε ξεπεράσει, το είχε ξεχάσει και ξαφνικά της λέει «εγώ εδώ είμαι». Κι εδώ θέλω να τονίσω τις λανθασμένες τακτικές που ακολουθούνται από ορισμένες οργανώσεις σχετικά με την ψυχολογία και τη στήριξη των ασθενών.

-Τι εννοείτε;

 Εννοώ ότι το να λέμε ότι εγώ έχω τη δύναμη και νίκησα τον καρκίνο, τα κατάφερα, αυτό δημιουργεί τεράστιο ψυχολογικό τραύμα, χωρίς λόγο σε ανθρώπους που υποτροπιάζουν, ή καταλήγουν από την ασθένεια. Αν ήταν η θέληση μας να νικήσει τον καρκίνο, θα τον είχαμε νικήσει όλοι. Κανείς δεν θέλει να πεθάνει. Μην δημιουργούνται λοιπόν προκαταλήψεις και ενοχές σε ασθενείς. Όπως και πολλοί γιατροί δημιουργούν ενοχές στους αρρώστους λέγοντας τους γιατί ήρθες τώρα που είσαι σε προχωρημένο στάδιο. Τον γιατρό δεν τον βάλανε κριτή, ούτε είναι δικαστής να κρίνει τι έκανε η γυναίκα. Είναι για να θεραπεύσει. Κατά τη γνώμη μου αυτές είναι δύο πρακτικές, που είναι πραγματικά ψυχοφθόρες και κακές πρακτικές. 

 

-Πάντως στους απέξω φαίνεται ακριβώς το αντίθετο. Ότι δηλαδή όταν ένας πρώην καρκινοπαθής λέει ότι έχει νικήσει, βοηθάει τους νοσούντες.

 Το ότι το έχει νικήσει και είναι καλά είναι γεγονός. Το να ασχολείται συνέχεια με αυτό (μία κατάσταση που εμείς δεν ενθαρρύνουμε) μπορεί να είναι μία ψυχολογική διέξοδος για ορισμένους, αλλά τέλος πάντων μία γυναίκα είχε καρκίνο, τον πέρασε, τέλος. Ας μην ασχολείται άλλο με τον καρκίνο της. Ας ασχοληθεί με τη ζωή της.

    -Υπάρχουν φάρμακα που εκτός από οργανικές έχουν και ψυχολογικές επιπτώσεις; 

 Ξέρουμε κι έχει συζητηθεί πάρα πολύ το θέμα των εκπτώσεων ορισμένων νοητικών λειτουργιών (γνωστικών λειτουργιών όπως π.χ μνήμη) από τις χημειοθεραπείες. Υπάρχουν μελέτες που υποστηρίζουν ότι αυτό συμβαίνει, και υπάρχουν μελέτες που υποστηρίζουν ότι απλά προϋπήρχε, και επιτείνεται λίγο μετά τις χημειοθεραπείες.

-Με την κατάθλιψη τι γίνεται που συνήθως συνοδεύει τη νόσο;

Η κατάθλιψη αφορά έναν τρόπο αντίδρασης της γυναίκας, απέναντι σε αυτό που της συνέβη, και στο πώς βλέπει τη ζωή. Η κατάθλιψη είναι συχνή στις γυναίκες και χωρίς να έχουν καρκίνο. Είναι άλλωστε πρώτες στην κατανάλωση αντικαταθλιπτικών φαρμάκων. Θα συμβούλευα τις γυναίκες που δεν μπορούν να επεξεργαστούν μόνες τους το πρόβλημα και να βγουν από αυτό, να συμβουλευτούν έναν ψυχολόγο, ο οποίος θα τους δώσει τις δυνατότητες, από μόνες τους να μπορέσουν να αναπτύξουν μία πιο υγιή και πιο θετική στάση ζωής.

-Τι άλλες επιπτώσεις υπάρχουν από τις θεραπευτικές σας παρεμβάσεις;

 Κάθε φάρμακο έχει παρενέργειες. Άμεσες και χρόνιες. Το ίδιο ισχύει και για την ακτινοβολία. Δεν καταλαβαίνεις τίποτα, αλλά σου αφήνει σημάδια στο κορμί, όπως και η χειρουργική. Ευτυχώς όμως τα τελευταία χρόνια η μεν χειρουργική μίκρυνε, επομένως είναι λιγότερο ακρωτηριαστική, η δε ακτινοβολία έχει βελτιωθεί πάρα πολύ με τα νέα μηχανήματα και τις νέες τεχνικές, οπότε αφήνει και αυτή λιγότερα σημάδια στην περιοχή του στήθους. Τα καινοτόμα φάρμακα που είναι πιο στοχευμένα, πιο εξατομικευμένα στη δράση τους είναι πολύ αποτελεσματικά μεν, έχουν όμως και αυτά παρενέργειες, σε νεφρά, καρδιά συκώτι, αλλά και παρενέργειες στο δέρμα ή άλλα όργανα. Αυτά όμως είναι συνήθως περαστικά, όπως και το πέσιμο των μαλλιών από τις χημειοθεραπείες, που βγαίνει πολύ καλύτερο μαλλί μετά. Δεν είναι μόνιμες αυτές οι παρενέργειες. Κι επειδή τις χωρίζουμε σε ελαφριές και βαριές, σπάνια θα είναι βαριές οι παρενέργειες που θα αναγκάσουν την ασθενή να σταματήσει μία θεραπεία. 

-Μπορούμε να γενικεύουμε την πρόγνωση; Δηλαδή αν π.χ ο καρκίνος «Χ» πάει καλά σε επιβίωση στην πλειονότητα των γυναικών που τον έχουν, αυτό σημαίνει ότι όποια γυναίκα πάθει αυτό τον τύπο καρκίνου θα ζήσει εκατό τοις εκατό; Ή μήπως είναι θέμα γονιδίων;

   Βγάζουμε μέσον όρο. Αν σε μία τάξη έχουν πάρει δέκα άτομα 20 (άριστα) δέκα έχουν πάρει 0, κάποιοι άλλοι 5, βγαίνει ένας μέσος όρος και λέμε ότι πήραν 12. Το 12 αντικατοπτρίζει τον μέσο όρο. Άλλος μπορεί να πήρε 20, άλλος μηδέν. Επομένως όταν λέμε σε μία γυναίκα την πρόγνωση, δεν είναι εξατομικευμένη. Αφορά πώς περίπου συμπεριφέρεται ο μέσος όρος μίας κατηγορίας γυναικών, που είναι στην ίδια μοίρα με αυτήν. Έχουμε δει γυναίκες με πολύ προχωρημένο καρκίνο να ζουν 30 και 35 χρόνια, κι έχουμε δει και καρκίνους, που ενώ θα μπορούσαν να πάνε πολύ καλά, δεν πήγαν καλά. Οπότε αυτή η εξατομικευμένη πρόβλεψη είναι περισσότερο για να γίνονται σενάρια σε αμερικάνικες ταινίες, τύπου έχω να ζήσω λίγο καιρό ακόμα κοκ.

      -Άρα μας λέτε ότι ο κάθε καρκινοπαθής έχει τον καρκίνο του ;

    Αυτό ισχύει. Ο κάθε καρκινοπαθής έχει τον καρκίνο του και ο κάθε καρκίνος τον καρκινοπαθή του. Είναι μία πολύπλοκη σχέση 

    -Όσον αφορά τις γενετικές εξετάσεις, τι σημαίνει αλήθεια να γνωρίζει μία γυναίκα ότι έχει «χαλασμένο» γονίδιο;

Αν δεν είναι «καλό» το γονίδιο, μία επιλογή είναι μετά από μία ορισμένη ηλικία όπου θα έχει τεκνοποιήσει η γυναίκα, να προχωρήσει σε αφαίρεση και των δύο μαστών και πολλές φορές και των δύο ωοθηκών, για να ελαττώσει τον κίνδυνο, γιατί αυτή έχει πιθανότητες άνω του 80% να εμφανίσει καρκίνο του μαστού. Η μόνη κατηγορία που δικαιολογεί την αμφοτερόπλευρη μαστεκτομή είναι το προβληματικό γονίδιο, ή η ύπαρξη ενός καρκινώματος που δεν είναι καρκίνωμα, απλά το ονομάζουμε έτσι, και αποτελεί δείκτη για αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου και στους δύο μαστούς. Να μην υπερβάλλουμε όμως. Το ποσοστό κληρονομικού καρκίνου στην Ελλάδα είναι πολύ μικρό. Μόνο 5%. Ενώ αντίθετα σε μια ομάδα εβραίων που ονομάζεται Εσκενάζι το ποσοστό είναι υψηλό γύρω στο 12-14%.

-Τι έχετε να πείτε σε κάποια κυρία που μας ακούει και πήρε πρόσφατα μία θετική διάγνωση;

Ότι έχει ένα πρόβλημα υγείας σοβαρό, που ευτυχώς όμως είναι αντιμετωπίσιμο, συνήθως σε τέτοιο βαθμό, που έχει μπροστά της για να ζήσει πάρα πολλά χρόνια με καλή ποιότητα ζωής. Μπορεί να πάει από κάτι άλλο, όχι όμως από τον καρκίνο της.

      *Ο Ευάγγελος Φιλόπουλος είναι χειρουργός μαστού, Διευθυντής Κλινικής Μαστού του Αντικαρκινικού Νοσοκομείου «Ο Άγιος Σάββας» και Πρόεδρος της Ελληνικής Αντικαρκινικής Εταιρείας

Διαβάστε περισσότερα
Ένας σύγχρονος και έγκυρος τρόπος επικοινωνίας μαζί μας. Για άμεση επικοινωνία με τους συνεργάτες μας καλέστε στο 215.215.1650