Πολλά είναι τα προβλήματα που εξακολουθούν να υπάρχουν μεσούσης της πανδημίας σε ότι αφορά την δημόσια περίθαλψη. Σοβαρές ελλείψεις σε ιατρο-νοσηλευτικό προσωπικό, μετατροπή των περισσότερων δημόσιων νοσοκομείων σε Covid, συμπίεση των χειρουργίων άλλων νοσημάτων που αναγκάζει τους ασθενείς να καταφεύγουν στα ιδιωτικά νοσοκομεία για να κάνουν τις επεμβάσεις τους με ότι αυτό συνεπάγεται για την τσέπη τους, αλλά και σοβαρές δυσκολίες στην εκπαίδευση των νέων γιατρών φτάνει το σύστημα Υγείας στα όριά του.

Για αυτά αλλά και για άλλα προβλήματα το Iatronet μίλησε με την Ιωάννα Σιαφάκα, oμότιμη καθηγήτρια αναισθησιολογίας και θεραπείας πόνου στο ΕΚΠΑ, αντιπρόεδρο της Ελληνικής Εταιρείας Θεραπείας Πόνου και Παρηγορικής Φροντίδας – ΠΑΡΗΣΥΑ*,  μέλος του Δ.Σ της Ελληνικής Αντικαρκινικής Εταιρείας, και επιστημονική συνεργάτιδα στο Ιατρείο Πόνου στο νοσοκομείο Αρεταίειο.

Η κ. Σιαφάκα χαρακτήρισε, μεταξύ άλλων, ως “εθνική απειλή” την μεγάλη έλλειψη των αναισθησιολόγων στα δημόσια νοσοκομεία, ενώ δεν παρέλειψε να επισημάνει ότι το αθέατο κόστος στα κενά του δημόσιου συστήματος Υγείας το πληρώνουν οι ασθενείς.

Ιατρείο Πόνου – Αρεταίειο

Για τις δυσκολίες με τις οποίες έρχονται αντιμέτωποι οι γιατροί την εποχή του covid αλλά και με τα προβλήματα που προέκυψαν με την ανακουφιστική και παρηγορική φροντίδα στο Ιατρείο Πόνου του Αρεταίειου, η κ. Σιαφάκα επεσήμανε χαρακτηριστικά:

“Στην περίπτωση του κορωνοιού, εγώ έχω μάλλον αυτοεπιταχθεί. Όσοι έχουμε συναίσθηση του τι συμβαίνει και τώρα αλλά και πριν Covid, έχουμε καταρχάς επίγνωση για τις δυνατότητες που μπορούμε να προσφέρουμε είτε σαν γιατροί είτε σαν εκπαιδευτές προκειμένου να βοηθήσουμε αποτελεσματικά τους ασθενείς. Δεν μπορείτε να φαντασθείτε τι έχουμε προσφέρει με την τηλε-ατρική, αλλά και παράλληλα το τι περνάμε και εμείς και οι ασθενείς.

Ραντεβού

Το Αρεταίειο εξακολουθεί να δέχεται πολλά περιστατικά καρκίνου“, επισημαίνει η ομότιμη καθηγήτρια, “που σε καμμία περίπτωση δεν μπορεί κανείς να κάνει πίσω και για τα χειρουργεία και για τα ογκολογικά περιστατικά, αλλά και τα περιστατικά που χρήζουν ακτινοθεραπείας.

Το Ιατρείο Πόνου που βρίσκεται στο Αρεταίειο μπορεί να έκλεισε για τα χρόνια νοσήματα – μεγάλο λάθος, γιατί δεν μπορούμε να δώσουμε ραντεβού μετά από τρεις μήνες για τους καρκινοπαθείς που υποφέρουν – ανεστάλη όμως η απόφαση της διοίκησης, στο πλαίσιο της περιφρούρησης και των εργαζομένων και των υπόλοιπων ασθενών. Γνωρίζετε πως μας είχαν κλείσει για περίπου δύο μήνες.

Τα ραντεβού τώρα στο Ιατρείο Πόνου, τα βάζουμε ανά μία ώρα, κρατάμε τις αποστάσεις λόγω covid και εφαρμόζουμε όλα τα μέτρα προστασίας.

Το Ιατρείο Πόνου, λοιπόν όπως προανέφερε η κ. Σιαφάκα το είχαν κλείσει, με αποτέλεσμα, όπως είπε χαρακτηριστικά, “να κάνουν τηλεμαραθώνιο… για να ανοίξει πάλι.”

Λειτουργεί εδώ και δύο εβδομάδες, όμως με ρυθμούς χελώνας. Όταν βάζουμε ανά ώρα ραντεβού, πόσα να εξετάσουμε συνολικά πέντε – έξι”;

Εθνική απειλή η έλλειψη αναισθησιολόγων

Η κ. Σιαφάκα στο σημείο αυτό έθιξε ένα πολύ σοβαρό ζήτημα που αφορά τα δημόσια νοσοκομεία και για το οποίο έχει μιλήσει επανειλλημένως στις εφημερίδες, χαρακτηρίζοντάς το ως λίγο – πολύ ως “εθνική απειλή”: Πρόκειται για την μεγάλη έλλειψη αναισθησιολόγων, όπως ανέφερε.

Δεν υπάρχουν αναισθησιολόγοι, ούτε το 50% των θέσεων δεν είναι καλυμμένες, με λίγα λόγια είναι άδειες οι θέσεις αυτών που θα ειδικεύσουμε. Είναι εθνική απειλή αυτό, το έχω πει και προ covid ήδη από πέρυσι. Περίμενα να με καλέσει ο υπουργός να απολογηθώ, όμως αυτό το γνωρίζουν από μέσα, συνεπώς τι να πουν…”.

Αθέατο κόστος

Καταβάλλονται όμως τώρα προσπάθειες από το υπουργείο;

“Το υπουργείο τώρα βέβαια προσπαθεί, όμως τα προβλήματα των ελλείψεων είναι πάρα πολλά. Πρέπει να υπάρξει πολιτική παροχής κινήτρων. Χειρουργεία δεν υπάρχουν όχι λόγω covid αλλά επειδή δεν υπάρχουν οι κατάλληλοι επιστήμονες.

Από λόγους ασφαλείας πάντως ελαττώθηκαν τα χειρουργεία και δεν είναι μόνο ο καρκίνος αλλά και άλλα νοσήματα που χρήζουν χειρουργικής επέμβασης. “Οι ασθενείς πληρώνουν το αθέατο κόστος. Όσοι δεν έχουν covid δηλαδή, τι θα κάνουν;”, αναρωτιέται η κ. Σιαφάκα.

Ιδιωτικά νοσοκομεία

Κερδισμένα λοιπόν από όλη αυτή την ιστορία τα ιδιωτικά νοσοκομεία;

“Τα ιδιωτικά νοσοκομεία σαφώς και επωφελήθηκαν σημαντικά από όλη αυτή την κατάσταση. Αφού δεν μπορεί κανείς να πάει στο κρατικό νοσοκομείο, αναγκάζεται να πάει στον ιδιωτικό φορέα με ότι αυτό συνεπάγεται για την τσέπη του, και μάλιστα όταν αυτός ο φορέας είναι απαλλαγμένος από Covid”.

Ιδιωτική ασφάλιση και covid

Πως όμως οι ασφαλιστικές εταιρείες συμμετέχουν όλη αυτή την περίοδο του covid;

“Είμαι θυμωμένη γιατί εγώ πληρώνω ιδιωτική ασφάλεια εδώ και 25 χρόνια. Η ασφαλιστική εταιρεία λοιπόν – αν ασθενήσω από covid – δεν αναλαμβάνει να μπω σε ιδιωτικό νοσοκομείο, αυτά είναι φοβερά πράγματα που συμβαίνουν. Ή να μην μπορεί η επίτοκος να γεννήσει στον ιδιωτικό φορέα που είναι επί χρόνια ο πελάτης τους σε όλα τα ιδιωτικά μαιευτήρια, λέγοντάς της έτσι απλά  – αν είναι θετική σε covid  – να πάει στο ‘Έλενα'”.

Τηλεατρική

Από την άλλη βέβαια υπάρχει η τηλε-ιατρική. Δεν καλύπτεται όμως νομικά. “Δεν υπάρχει νομοθεσία που να μπορεί να με καλύψει. Αν λοιπόν προβώ σε οποιαδήποτε πράξη τηλε-ιατρικής θα δικαστώ και θα πληρώσω από την τσέπη μου, δικηγόρους και αποζημιώσεις. Δεν ξέρω πόσοι γιατροί το αντέχουν αυτό. Δεν υπάρχει νομοθεσία για να καλύψει την τηλε-ιατρική όπως συμβαίνει στις άλλες χώρες”.

Ο μελλοντικός γιατρός πρέπει να είναι παρών

Λύνεται όμως το πρόβλημα με την τηλε-εκπαίδευση; αναρωτιέται η κα Σιαφάκα. Και για πόσο καιρό ακόμη; “Μέχρι πότε να εκπαιδεύσω διαδικτυακά τους μέλλοντες γιατρούς; Πρέπει να είναι εκεί ο γιατρός, μέσα στη μάχη. Τους φοιτητές τους έχουμε αποκλείσει. Στις άλλες χώρες οι μεταπυχιακοί και οι φοιτητές εμβολιάστηκαν – δεν ξέρω τι έκαναν – πάντως τους έχουν εντάξει. Δεν μπορεί να μην μπει στην κλινική ο τεταρτοετής. Πως όμως έτσι θα πάρει πτυχίο;

Οι φοιτητές βοηθούν στα συστήματα υγείας των άλλων χωρών, εδώ τους απομόνωσαν διότι φοβήθηκαν.

“Το πρόβλημα λοιπόν είναι σύνθετο. Τίθενται πολλά και πολύπλοκα ζητήματα”, καταλήγει η κ. Σιαφάκα.

Λίγα λόγια για την ΠΑΡΗ.ΣΥ.Α

*Η Ελληνική Εταιρία Θεραπείας Πόνου και Παρηγορικής Φροντίδας – ΠΑΡΗ.ΣΥ.Α., ιδρύθηκε το Νοέμβριο του 1997 από μια ομάδα πρωτοπόρων αναισθησιολόγων με εξειδίκευση στην Αλγολογία και σήμερα αριθμεί περισσότερα από 500 μέλη.

Σε αυτά συμπεριλαμβάνονται γιατροί διαφόρων ειδικοτήτων, κυρίως όμως εξειδικευμένοι στην αντιμετώπιση του χρόνιου πόνου, νοσηλευτές, ψυχολόγοι, κοινωνικοί λειτουργοί, φυσιοθεραπευτές, εθελοντές. Η εταιρεία είναι μέλος της Ευρωπαικής Εταιρείας Παρηγορικής Αγωγής -φροντίδας – (EAPC) και μέλος της ομάδας εργασίας Παρηγορικής Φροντίδας Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης (ECEPT).

Στόχοι και προσανατολισμοί της ΠΑΡΗ.ΣΥ.Α. είναι:

  • Θεραπεία του Χρόνιου Πόνου και του Πόνου των Καρκινοπαθών και των συνοδών βασανιστικών συμπτωμάτων με στόχο την Ποιότητα Ζωής και την Αξιοπρεπή Διαβιωση, στηρίζοντας συγχρόνως και τις Ψυχολογικές, Κοινωνικές και Πνευματικές ανάγκες των Ασθενών
  • Κατ’Οίκον Νοσηλεία με Ιατρική και Νοσηλευτική Φροντίδα
  • Ψυχολογική Υποστήριξη ασθενών τελικού σταδίου και των συγγενών και φροντιστών τους, τόσο στο Νοσοκομείο όσο και στο Σπίτι
  • να αποτελεί σημείο επιστημονικής αναφοράς με την προβολή «Κατευθυντήριων Οδηγιών» σχετικών με τη διάγνωση και αντιμετώπιση του πόνου και των λοιπών συμπτωμάτων.
  • να προάγει την εκπαίδευση και εξειδίκευση επιστημόνων υγείας (γιατρών, νοσηλευτών κ.ά.) καθώς και την ενημέρωση ασθενών, φροντιστών και κοινού.
  • να προβάλει τις θέσεις της και να προσφέρει σύγχρονη ενημέρωση μέσω του περιοδικού που εκδίδει, με τίτλο «Παρηγορική Φροντίδα».
  • να προάγει κάθε μορφή εθελοντισμού.
  • να αγωνίζεται για τη θεσμοθέτηση των κέντρων πόνου και παρηγορικής αγωγής στα νοσοκομεία, για την εφαρμογή της υπουργικής απόφασης του 1992 για κατ’οίκον νοσηλεία στους οργανισμούς των νοσοκομείων, για τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας στα νοσοκομεία για στελέχωση των κέντρων πόνου και παρηγορικής φροντίδας, για νοσοκομειακές κλίνες για αντιμετώπιση των ημερήσιων αναγκών των ασθενών τελικού σταδίου κ.ά.
  • να αγωνίζεται για την αλλαγή της αναχρονιστικής συνταγογράφησης ναρκωτικών και διάθεσης στο εμπόριο όλων των σύγχρονων σκευασμάτων οπιοειδών.

Πηγές: Περισσότερες πληροφορίες https://grpalliative.gr/